نوروز تنها یک جشن نیست؛ نوروز هویت ملی ما ایرانیان است.
هر ایرانی، در هر کجای جهان که باشد، نمی‌تواند از این هویت کهن و ارزشمند چشم بپوشد.
نوروز، یادگار هزاران سال فرهنگ، تمدن و امید مردمی است که در طول تاریخ، بارها با سخت‌ترین روزها روبرو شدند، اما هیچ‌گاه تسلیم نشده‌اند.
تاریخ ایران، پر از فراز و فرود است. روزگاری تاخت‌وتاز تازیان، بر این سرزمین سایه انداخت و زمانی دیگر، مغولان با خشونتی بی‌سابقه به ایران هجوم آوردند. در آن روزهای تاریک، بسیاری از نمادهای فرهنگی ایران، آسیب دیدند و حتی سفره‌های نوروزی هم کوچک تر شد. اما یک حقیقت هرگز تغییر نکرد: نوروز همچنان باقی ماند.
در آن دوران تلخ، نوروز مانند آتشی زیر خاکستر، در دل ایرانیان زنده ماند؛ زیرا این جشن، تنها یک رسم نیست، بلکه روح ایران است. از خانه‌های کوچک روستایی تا کاخ‌های باشکوه، از دل کوه‌های زاگرس تا کرانه‌های دریای کاسپین، ایرانیان هر سال با فرا رسیدن بهار، نوروز را زنده نگه داشتند.
امروز نیز ما، در روزگاری بس دشوار قرار داریم. سال‌هایی که سایهٔ ظلم و ستم، بر سر مردم ایران سنگینی می‌کند و بسیاری از فرزندان این سرزمین، بهای سنگینی برای آزادی و کرامت انسانی پرداخته‌اند. در چنین شرایطی، نوروز معنایی عمیق‌تر پیدا می‌کند.
امسال نیز سفرهٔ نوروزی را می‌گسترانیم؛
شاید ساده تر از گذشته، شاید کوچک تر از آنچه شایستهٔ ایران بزرگ است، اما این سفره، همچنان زنده است.
ما این سفره را به یاد ده‌ها هزار جان‌فدای میهن که به دست حکومتی ضدایرانی به خاک و خون کشیده شدند برپا می‌کنیم. در کنار سبزه و سمنو و سنجد و سیب، جای بسیاری از عزیزان از دست رفته را احساس و خالی می‌کنیم. آنان که دیگر در میان ما نیستند، اما نام و یادشان بر سر سفرهٔ هفت سین، جاودانه خواهد ماند.
نوروز، همیشه جشن زندگی بوده است؛ جشنی که ایرانیان با آن امید را زنده نگه داشته‌اند.
ما نیز امروز با همین امید، سفرهٔ نوروزی را می‌گسترانیم و یاد همهٔ جان‌باختگان راه آزادی را گرامی می‌داریم.
با این حال، در دل همهٔ ما آرزویی مشترکی وجود دارد:
امیدواریم این آخرین سفرهٔ کوچک نوروزی باشد.
آرزو داریم که نوروزهای آینده را در ایرانی آزاد، آباد و سربلند جشن بگیریم؛ نوروزهایی که در آن سفره‌های هفت سین پربارتر، رنگین‌تر و بزرگ تر از همیشه گسترده شوند و دیگر سایهٔ اندوه و عزاداری‌های بیهوده بر زندگی مردم ایران، سنگینی نکند.
نوروز، جشن زندگی و شادی است؛ جشنی که ریشه در فرهنگ روشنایی و خرد ایرانی دارد. از همین رو، از خدای بزرگ می‌خواهیم که سیرت و خصلت ما را همچون نیاکان پاکمان به راستی و درستی، هدایت کند و پس از گذار از این دوران تاریک، مهربانی، عشق و همبستگی را بار دیگر در دل‌های ایرانیان زنده سازد.
راه رسیدن به بهار آزادی، آسان نبوده است. برای رسیدن به این بهار، جان‌های بسیاری فدا شده‌اند. مردان و زنانی که برای حفظ ارزش‌های ملی ایران، از نوروز و مهرگان گرفته تا تیرگان و سده و دیگر آیین‌های کهن، ایستادگی کردند و بهای سنگینی پرداختند.
اما تاریخ ایران نشان داده است که این سرزمین، همواره پس از زمستان‌های سخت، بهار خود را یافته است. ایران بارها و بارها از دل تاریکی‌ها برخاسته و دوباره درخشیده است.
در آستانهٔ نوروز ۲۵۸۵ شاهنشاهی، برای همهٔ هم میهنان ستمدیدهٔ ایران در داخل و خارج از کشور، آرزوی پیروزی، سربلندی، تندرستی و شادکامی داریم.
باشد که از این پس، از پلیدی‌ها و ناپاکی‌ها دور باشیم و دیگر هیچ اهریمنی بر خاک پاک و اهورایی ایران زمین حکومت نکند.
باشد که ایران ما بار دیگر به کشوری سربلند، آزاد و پرافتخار و همچون گذشته، به زیبایی در جهان بدرخشد.
نوروزتان پیروز
پاینده و پویا باشید
