عملیات «شیر برخاسته»، نامی که اسرائیل روی حمله‌اش به ایران گذاشته است، بی‌سابقه است. این عملیات از نظر وسعت و جاه طلبی، بسیار فراتر از هر چیزی است که تاکنون صورت گرفته، حتی فراتر از دو سری تبادل موشکی و پهپادی که سال گذشته بین دو کشور رخ داد.
برای ایران، این گسترده‌ترین حمله به خاکش از زمان جنگ ایران و عراق در سال‌های ۱۹۸۰–۱۹۸۸ محسوب می‌شود.
در ساعات تاریک پیش از سپیده‌دم جمعه، نیروی هوایی اسرائیل نه‌تنها مراکز مرتبط با برنامه هسته‌ای ایران را هدف قرار داد، بلکه دفاع هوایی کشور و پایگاه‌های موشک‌های بالستیک را نیز در تیررس قرار داد تا توانایی واکنش ایران را کاهش دهد.
گزارش شده است که شبکه‌ای از عوامل موساد، سازمان اطلاعات برون‌مرزی اسرائیل، در زمین و در سایه، به شناسایی دقیق مواضع فرماندهان نظامی و دانشمندان هسته‌ای ایران کمک کرده‌اند.
آنها که در حملات شبانه کشته شدند شامل فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، فرمانده نیروهای مسلح و فرمانده نیروی هوایی سپاه بودند. ایران اعلام کرده که دست‌کم شش تن از دانشمندانش نیز کشته شده‌اند.
یک بار دیگر، آژانس جاسوسی اسرائیل ثابت کرد موفق شده به قلب تاسیسات امنیتی ایران نفوذ کند و اثبات کرد هیچ‌کس آنجا در امان نیست.
تلویزیون دولتی ایران گزارش داد ۷۸ نفر کشته شده‌اند و گفت در میان قربانیان افراد غیرنظامی، از جمله کودکان هستند. (این آمار رسمی نیست و مستقل تایید نشده‌است.)
گفته می‌شود موساد توانسته پهپادهایی را از داخل ایران به پرواز درآورد و بخشی از این حملات را به این ترتیب انجام دهد.
اهداف اصلی این عملیات شامل تاسیسات غنی‌سازی نطنز و پایگاه‌های متعلق به سپاه پاسداران بوده است. برنامه‌ریزان نظامی اسرائیل مدت‌ها در انتظار فرصت مناسب بودند.
ایران در شوک است و این احتمالا اولین موج حملات است. اهداف بالقوه بیشتری در فهرست هدف‌های اسرائیل وجود دارد، گرچه برخی ممکن است خارج از دسترس باشند و در اعماق زمین و در پایگاه‌هایی تقویت‌شده زیر صخره‌های ضخیم مدفون شده‌اند.
بنابراین چه عواملی اسرائیل را وادار به این حمله کرد و چرا حالا؟
