در تاریخ ملت ها، روزهایی فرا می رسد که گویی همه چیز از دست رفته است.
روزهایی که شکست، تبعید، زندان، فقر و ناامیدی، همچون ابری تیره بر فراز یک سرزمین سایه می افکند.
اما آنچه سرنوشت ملت ها را رقم می زند، نه سختی ها، بلکه توان ایستادگی آنان در برابر سختی هاست.
ملت ایران، در طول هزاران سال تاریخ خود، بارها با چنین آزمون هایی روبرو شده است. از یورش بیگانگان تازی و مغول گرفته تا جنگ ها، قحطی ها، استبدادها و بحران های گوناگون. حکومت ها آمده اند و رفته اند، سلسله ها برپا شده اند و فرو ریخته اند، اما ایران همچنان باقی مانده است.
- اسپانسر -
امروز نیز در یکی از دشوارترین دوره های تاریخ معاصر خود قرار داریم. میلیون ها ایرانی، ناخواسته از سرزمین مادری دور افتاده اند. بسیاری از خانواده ها میان چند کشور و چند قاره پراکنده شده اند. هزاران نفر، بهترین سال های عمر خود را در زندان ها، تبعیدها و مبارزه برای آزادی سپری کرده اند. بسیاری از جوانان ما آینده ای را که شایسته آن بودند، در میهن خود نیافته اند و ناچار راه غربت را در پیش گرفته اند.
اما آنچه دشمنان ایران هرگز نتوانسته اند درک کنند، این است که ایرانی بودن تنها زندگی در مرزهای جغرافیایی ایران نیست.
ایران، یک فرهنگ است، یک حافظه تاریخی است، یک احساس مشترک است که در قلب میلیون ها ایرانی زنده مانده است.
امروز در تورنتو، ونکوور، لندن، پاریس، برلین، سیدنی، لس آنجلس و ده ها شهر دیگر جهان، ایرانیان گرد هم می آیند. پرچم شیر و خورشید را برافراشته نگه می دارند و یاد جان باختگان راه آزادی را زنده نگاه می دارند.
در هفته های اخیر، بار دیگر شاهد بودیم که چگونه هزاران ایرانی در شهرهای مختلف جهان گرد هم آمدند. عکس جاویدنامان را در دست گرفتند، نام آنان را فریاد زدند و با صدایی رسا اعلام کردند که حافظه یک ملت را نمی توان با زندان، سرکوب و اعدام از میان برد.
Iranian Television of Canada
شعارهایی که در این گردهمایی ها شنیده می شود، تنها چند جمله نیست؛ انعکاس آرزوهای نسلی است که می خواهد ایران را آزاد، آباد و سربلند ببیند.
آنچه امروز بیش از هر زمان دیگری به چشم می آید، زنده شدن دوباره هویت ملی ایرانیان است. نسلی که شاید در خارج از کشور به دنیا آمده باشد، اما هنوز نام کوروش، فردوسی، حافظ و ایران را با افتخار بر زبان می آورد. این پیوند عمیق فرهنگی، نشان می دهد که ریشه های ایران، بسیار عمیق تر از آن است که با فشار و سرکوب خشک شود.
تاریخ به ما آموخته است که هیچ حکومتی ابدی نیست، اما ملت ها باقی می مانند. آنچه ماندگار است، عشق به میهن، فرهنگ، زبان و هویتی است که قرن ها دوام آورده است.
امروز اگرچه ایران، روزهای دشواری را پشت سر می گذارد، اما ملت ایران هنوز ایستاده است.
پرچمی که هزاران سال بر فراز این سرزمین برافراشته بوده، همچنان در دست فرزندان ایران است؛ در داخل کشور و در سراسر جهان.
و تا زمانی که این عشق زنده است، امید نیز زنده خواهد ماند.
زیرا ایران تنها یک سرزمین نیست؛ ایران یک ملت است.
و این ملت هنوز ایستاده است.
پرچمی که همچنان برافراشته است.
پاینده و پویا باشید.
